GR Ανέκδοτα

[Zake]

http://prntscr.com/2d9upf

[SirLionheart]

Ένας μαύρος περπατά κάπου στη Ν. Αφρική και ξαφνικά βλέπει ένα πορτοφόλι. Το ανοίγει και βλέπει μέσα $200.000 και ένα διαβατήριο. Το διαβατήριο είχε όνομα Leonardo Di Caprio. Ο μαυρούκος όμως δεν τον ήξερε και έτσι δεν καταλάβαινε τίποτα... "Ωραία!!!" σκέφτεται. Επιτέλους θα την κάνω από αυτή την κωλοχώρα... Θα πάω στην Ευρώπη! Θα κάνω μια καλύτερη ζωή! Πάει λοιπόν στο αεροδρόμιο της Ν. Αφρικής και βγάζει εισιτήριο για Αθήνα. Περνά τον έλεγχο επιβατών. Ανετος. Δεν του είπε κανείς τίποτα. Ποιος τον ήξερε άλλωστε το Leonardo Di Caprio... Φτάνει στην Αθήνα και πάει στον έλεγχο επιβατών. Εκεί λοιπόν είναι ελεγκτές ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας. Ο Κωστίκας ανοίγει τις αποσκευές του επιβάτη και ο Γιωρίκας ελέγχει το διαβατήριό του. Κοιτάζει λοιπόν ο Γιωρίκας το όνομα "Leonardo Di Caprio", κοιτάζει τον επιβάτη μαύρος, κατάμαυρος!!! Γυρνά λοιπόν και λέει στον Κωστίκα :
- Ρε Κωστίκα, να σε ρωτήσω κάτι; - Τι θες ρε;
- Ρε συ; Ο Τιτανικός βυθίστηκε ή κάηκε;

[GOld3x]

Ένας μαύρος περπατά κάπου στη Ν. Αφρική και ξαφνικά βλέπει ένα πορτοφόλι. Το ανοίγει και βλέπει μέσα $200.000 και ένα διαβατήριο. Το διαβατήριο είχε όνομα Leonardo Di Caprio. Ο μαυρούκος όμως δεν τον ήξερε και έτσι δεν καταλάβαινε τίποτα... "Ωραία!!!" σκέφτεται. Επιτέλους θα την κάνω από αυτή την κωλοχώρα... Θα πάω στην Ευρώπη! Θα κάνω μια καλύτερη ζωή! Πάει λοιπόν στο αεροδρόμιο της Ν. Αφρικής και βγάζει εισιτήριο για Αθήνα. Περνά τον έλεγχο επιβατών. Ανετος. Δεν του είπε κανείς τίποτα. Ποιος τον ήξερε άλλωστε το Leonardo Di Caprio... Φτάνει στην Αθήνα και πάει στον έλεγχο επιβατών. Εκεί λοιπόν είναι ελεγκτές ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας. Ο Κωστίκας ανοίγει τις αποσκευές του επιβάτη και ο Γιωρίκας ελέγχει το διαβατήριό του. Κοιτάζει λοιπόν ο Γιωρίκας το όνομα "Leonardo Di Caprio", κοιτάζει τον επιβάτη μαύρος, κατάμαυρος!!! Γυρνά λοιπόν και λέει στον Κωστίκα :

- Ρε Κωστίκα, να σε ρωτήσω κάτι; - Τι θες ρε;

- Ρε συ; Ο Τιτανικός βυθίστηκε ή κάηκε;

lel

[SirLionheart]

Και τώρα αγαπητοί μου φίλοι, η ιστορία της σερβιτόρας. Ας την πούμε Λόλα, που μας αγγίζει κάθε φορά στις γιορτές (η ιστορία, όχι η Λόλα).

 

Πάει στη δουλειά, και της λέει το αφεντικό:

- Κοπελιά, άρχισε να σερβίρεις στους πελάτες.
- Μάλιστα, αφεντικό.

Οπότε αρχίζει τους γύρους της:

- Κύριε Φώτη, το αστέρι σας. Να σας το φέρω;
- Όχι!
....
- Κύριε Θαρθι, να σας σερβίρω το τσάι σας;
- Όχι! Όχι σου λέω! Και πάρε και τούτη (μπαααφ) για να μάθεις να μην ενοχλείς.
...
Ήταν τόσο δυνατή η καρπαζιά, που της έφυγαν σχεδόν όλα τα δόντια και επίσης πέθανε. Ακόμα και νεκρή όμως, είχε την αίσθηση του φιλότιμου, και δεν μπορούσε να μην ολοκληρώσει να σερβίρει.. Οπότε πάει στο τελευταίο τραπέζι, όπου κάθονταν ήρωες της Disney:

- Κυρία Minni. Να σας φ-φέρω κάτι να τσιμπηθείτε;
- Μα γιατί μιλάτε έτσι;
- Με συγχωρείτε, μου έφυγαν κάτι δόντια από μια σφαλιάρα. Και είμαι και νεκρή.
- Καλά, φέρε μου κανένα μεζέ από τον παράδεισο.
- Μάλιστα.

Κι έτσι τελείωσε την δουλειά της ηρωίδας μας. Από το δακρύβρεχτο αυτό στιγμιότυπο γράφτηκε προφανώς και το διάσημο τραγούδι:

- Άστρο Φώτη;
- No.
- Θαρθι, your tea?
- Νo!
- Minni, μαθα φέρει, απ' τον ουρανό.

[Matthew]

-ωραια χερια, γυμναζεσαι??
-δεν φανταζεσαι τι εχουν τραβηξει...

[Eagle_Eye]

Και τώρα αγαπητοί μου φίλοι, η ιστορία της σερβιτόρας. Ας την πούμε Λόλα, που μας αγγίζει κάθε φορά στις γιορτές (η ιστορία, όχι η Λόλα).

 

Πάει στη δουλειά, και της λέει το αφεντικό:

- Κοπελιά, άρχισε να σερβίρεις στους πελάτες.

- Μάλιστα, αφεντικό.

Οπότε αρχίζει τους γύρους της:

- Κύριε Φώτη, το αστέρι σας. Να σας το φέρω;

- Όχι!

....

- Κύριε Θαρθι, να σας σερβίρω το τσάι σας;

- Όχι! Όχι σου λέω! Και πάρε και τούτη (μπαααφ) για να μάθεις να μην ενοχλείς.

...

Ήταν τόσο δυνατή η καρπαζιά, που της έφυγαν σχεδόν όλα τα δόντια και επίσης πέθανε. Ακόμα και νεκρή όμως, είχε την αίσθηση του φιλότιμου, και δεν μπορούσε να μην ολοκληρώσει να σερβίρει.. Οπότε πάει στο τελευταίο τραπέζι, όπου κάθονταν ήρωες της Disney:

- Κυρία Minni. Να σας φ-φέρω κάτι να τσιμπηθείτε;

- Μα γιατί μιλάτε έτσι;

- Με συγχωρείτε, μου έφυγαν κάτι δόντια από μια σφαλιάρα. Και είμαι και νεκρή.

- Καλά, φέρε μου κανένα μεζέ από τον παράδεισο.

- Μάλιστα.

Κι έτσι τελείωσε την δουλειά της ηρωίδας μας. Από το δακρύβρεχτο αυτό στιγμιότυπο γράφτηκε προφανώς και το διάσημο τραγούδι:

- Άστρο Φώτη;

- No.

- Θαρθι, your tea?

- Νo!

- Minni, μαθα φέρει, απ' τον ουρανό.

ma poso kako???poso???  :rage:

[Zake]

Και τώρα αγαπητοί μου φίλοι, η ιστορία της σερβιτόρας. Ας την πούμε Λόλα, που μας αγγίζει κάθε φορά στις γιορτές (η ιστορία, όχι η Λόλα).

 

Πάει στη δουλειά, και της λέει το αφεντικό:

- Κοπελιά, άρχισε να σερβίρεις στους πελάτες.

- Μάλιστα, αφεντικό.

Οπότε αρχίζει τους γύρους της:

- Κύριε Φώτη, το αστέρι σας. Να σας το φέρω;

- Όχι!

....

- Κύριε Θαρθι, να σας σερβίρω το τσάι σας;

- Όχι! Όχι σου λέω! Και πάρε και τούτη (μπαααφ) για να μάθεις να μην ενοχλείς.

...

Ήταν τόσο δυνατή η καρπαζιά, που της έφυγαν σχεδόν όλα τα δόντια και επίσης πέθανε. Ακόμα και νεκρή όμως, είχε την αίσθηση του φιλότιμου, και δεν μπορούσε να μην ολοκληρώσει να σερβίρει.. Οπότε πάει στο τελευταίο τραπέζι, όπου κάθονταν ήρωες της Disney:

- Κυρία Minni. Να σας φ-φέρω κάτι να τσιμπηθείτε;

- Μα γιατί μιλάτε έτσι;

- Με συγχωρείτε, μου έφυγαν κάτι δόντια από μια σφαλιάρα. Και είμαι και νεκρή.

- Καλά, φέρε μου κανένα μεζέ από τον παράδεισο.

- Μάλιστα.

Κι έτσι τελείωσε την δουλειά της ηρωίδας μας. Από το δακρύβρεχτο αυτό στιγμιότυπο γράφτηκε προφανώς και το διάσημο τραγούδι:

- Άστρο Φώτη;

- No.

- Θαρθι, your tea?

- Νo!

- Minni, μαθα φέρει, απ' τον ουρανό.

Γάμησε

[GOld3x]

Και τώρα αγαπητοί μου φίλοι, η ιστορία της σερβιτόρας. Ας την πούμε Λόλα, που μας αγγίζει κάθε φορά στις γιορτές (η ιστορία, όχι η Λόλα).

 

Πάει στη δουλειά, και της λέει το αφεντικό:

- Κοπελιά, άρχισε να σερβίρεις στους πελάτες.

- Μάλιστα, αφεντικό.

Οπότε αρχίζει τους γύρους της:

- Κύριε Φώτη, το αστέρι σας. Να σας το φέρω;

- Όχι!

....

- Κύριε Θαρθι, να σας σερβίρω το τσάι σας;

- Όχι! Όχι σου λέω! Και πάρε και τούτη (μπαααφ) για να μάθεις να μην ενοχλείς.

...

Ήταν τόσο δυνατή η καρπαζιά, που της έφυγαν σχεδόν όλα τα δόντια και επίσης πέθανε. Ακόμα και νεκρή όμως, είχε την αίσθηση του φιλότιμου, και δεν μπορούσε να μην ολοκληρώσει να σερβίρει.. Οπότε πάει στο τελευταίο τραπέζι, όπου κάθονταν ήρωες της Disney:

- Κυρία Minni. Να σας φ-φέρω κάτι να τσιμπηθείτε;

- Μα γιατί μιλάτε έτσι;

- Με συγχωρείτε, μου έφυγαν κάτι δόντια από μια σφαλιάρα. Και είμαι και νεκρή.

- Καλά, φέρε μου κανένα μεζέ από τον παράδεισο.

- Μάλιστα.

Κι έτσι τελείωσε την δουλειά της ηρωίδας μας. Από το δακρύβρεχτο αυτό στιγμιότυπο γράφτηκε προφανώς και το διάσημο τραγούδι:

- Άστρο Φώτη;

- No.

- Θαρθι, your tea?

- Νo!

- Minni, μαθα φέρει, απ' τον ουρανό.

αλλο επιπεδο

[SirLionheart]

- Αυτό εδώ πως τον λένε;
- Λιοντάρι.
- Και που ζει;
- Σε Θυμη.
- Αυτό εδώ πως το λένε;
- Σκαντζόχοιρο.
- Και που ζει;
- Σε Θυμη.
- Και αυτό εδώ πως το λένε;
- Μυρμήγκι.
- Και αυτό σε Θυμη;
- Εννοείται! Αφού....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
- Όλα σε Θυμη ζουν.

[Andrew™]

-Μαμά ο Γιώργος με είπε χοντρό...

-Κι εσύ τί έκανες?

-Τον έφαγα... 

[Andrew™]

- Εχω καθυστέρηση..

- Αφου είσαι ηλίθια.

- Είμαι έγκυος εννοώ.

- Αφού είμαι ηλίθιος.

[SirLionheart]

Έλληνας έχει μπει στο αεροπλάνο της επιστροφής από το Μεξικό για την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης, του πετάγονται τα μάτια έξω, καθότι η αεροσυνοδός που κόβει βόλτες στον διάδρομο του αεροσκάφους είναι αστέρι (Λατίνα βλέπεις).

-Πώς σε λένε; (την ρωτάει).

-Μερσέντες. (απαντάει).

-Μερσέντες. Τι υπέροχο όνομα! Κάποια σχέση με την Mercedes Benz;

Τον χτυπά φιλικά στον ώμο και του λέει:

- Ίδια τιμή!

[SirLionheart]

Μπαίνει το παιδάκι μέσα στο δωμάτιο όπου βρισκόταν ή μαμα του και άρχιζε να φωνάζει:
- Μαμά μαμά! Αρχίδι αρχίδι!
- Τι λόγια είναι αυτά παιδί μου; Θα σε βάλω τιμωρία..
- Μα γιατί ρε μαμά; Αφού...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
- Αρχίδει να χιονίδει!

[Nicolás™]

-Γιατί δεν λες τίποτα?
-Κάνω σωπing therapy...

[MixHarder]

- H άλλη έγραψε: "Έίμαι στο χείλος του γκρεμού..."

- Και εσύ τι έκανες;

- Πήγα στο προφίλ της και πάτησα σκούντηγμα!!"